لارینژیت

منظر مجلسی

  • امروز جمعه ۲۸ شهریور ۱۳۹۳
  •  
     
    محل کنونی شما: استروبوسکوپی (stroboscopy) لارینژیت (larngitis)
     
     

    By P Web Design Company

     
     
     
     

    لارینژیت

    نامه الکترونیک چاپ

    لارینژیت چیست؟

    لارینژیت به التهاب تارهای صوتی ، بدون توجه به علت گفته می شود. در واقع، پزشکان آن را اصطلاحی خاص نمی دانند و تا حدودی تشخیص آن مبهم است. در مورد گرفتگی صدا که با گلو درد، سرفه و تب همراه است و تا چند روز ادامه دارد، احتمالا" لارینژیت تشخیصی مناسب است و در بسیاری از موارد منشاء آن ویروس است و درمان آن با استراحت صوتی، نوشیدن آب و دیگر اقدامات معمول می باشد. در چنین مواردی در صورت تشخیص پزشک ممکن است آنتی بیوتیک ها مناسب باشتد.

    اگر تغییرات صدا برطرف نگردد در طول مدتی که دیگر علایم سرماخوردگی و آنفلوانزا ادامه داشته باشد، علت لارینژیت باید مورد بررسی قرار گیرد. آن چه بیش تر احتمال دارد این است که عفونی نباشد، چرا که سیستم ایمنی بدن مجهز به واکنش نشان دادن به ارگانیسم های عفونی است. منشاء اصلی التهاب های تارهای صوتی ریفلکس های ناشی از معده، آلرژی هاو سیگار کشیدن(توسط خود یا دیگری) می باشد. هم چنین ممکن است مواردی از بی نظمی ها ی کوچک مثل کیست و پولیپ بر روی تارهای صوتی وجود داشته باشد که معمولا" مورد توجه واقع نمی شوند تا زمانی که تورم بیش از حد گردد. این مورد برخی از اوقات در خصوص افرادی که مکرر سرما خوردگی دارند نیز مشاهده می شود.

    برخی از اوقات لارینژیت به سهولت برای توجیه هرگونه گرفتگی صدای طولانی استفاده می شود. آن چه اشتباه است نه فقط به خاطر این است که گرفتگی صدا وجود دارد بلکه آن چه مهم است این است که که گرفتگی صدا می تواند نشانه ای اولیه از بسیاری از مشکلات بزرگ باشد. اگر بهبودی تغییرات صدا بیش تر از دو تا سه هفته طول بکشد، تارهای صوتی باید توسط یک پزشک ورزیده مورد بررسی قرار گیرند. او باید قادر باشد تا دلیل خاصی برای این تغییرات ارائه نماید و درمانی را توصیه کند.

    لارینژیت همان گرفتگی صدا نیست. هنگامی که گرفتگی صدا بیش از دو هفته ادامه داشته باشد، به ویژه بدون تب یا دیگرعلایم بیماری، لارنژیت ساده تشخیص مناسبی نیست.

    علائم لارینژیت :

    معمولا" لارنژیت گرفتگی صدا ناشی از استفاده نادرست از تارهای صوتی می باشد. چنانچه لارنژیت ناشی از عفونت باشد همراه با تب و گلودرد و احتمالا" سرفه است.

    لارنژیت شبیه چیست؟

    تارهای صوتی دارای مویرگ های خونی کوچکی هستند که با تحریک و عفونت بزرگ می شوند و درتارهای صوتی حالت خون مردگی ایجاد می کنند. با استفاده از آندوسکوپ ، با رزولوشن پایین ، مانند آندوسکوپ قابل انعطاف فیبراپتیک ، امکان دیدن آن به طور آشکارا نیست ، و تارهای صوتی ممکن است به جای رنگ سفید به رنگ صورتی به نظر برسند. . آنها معمولا متورم شده و  زیبایی اطلسی خود از دست داده و تیره و زمخت به نظر می رسند.

    شکل یک تارهای صوتی متورم و قرمز را نشان می دهد:

    شکل دو تارهای صوتی زیبا و سفید را نشان می دهد:

     

    شکل سه تارهای صوتی متورم صورتی رنگی را نشان می دهد که تقریبا" هم رنگ بافت اطرافش می باشد:

     

    درمان لانژیت:

    اقدامات اولیه برای درمان لارنژیت عمدتا"حول یک موضوع مشترک قرار دارد: استراحت صوتی و مرطوب نگه داشتن تارها. در اغلب موارد این به اندازه ی کافی برای از بین بردن عفونت های ویروسی مناسب است. اگر سرفه با خلط سبز یا زردرنگی همراه است یا ترشح پشت حلق دیده می شود،ممکن است عفونت ناشی از باکتری باشد که باید آنتی بیوتیک استفاده گردد. لارنژیتی که بدون تب، گلودرد و بدون علایم عفونی به آرامی پیش می رود،ممکن است تحریک از جای دیگر به وجود آمده باشد.

    در اغلب موارد لارنژیت با دارو درمان می شود و  برای لارنژیت تنها هیچ دلیلی به عمل جراحی وجود ندارد.

    نمی توان بیش از اندازه تاکید کرد که لارنژیت تشخیص نامناسبی برای گرفتگی صوتی می باشد که بیش از دو هفته طول کشیده است.در چنین مواردی باید تارهای صوتی مورد ارزیابی قرار گیرند تا به تشخیص های افتراقی اقدام  گردد. این امر به ویژه در افراد سیگاری که خطر ابتلاء به کانسر حنجره وجود دارد،مصداق دارد.